Zlot przygotowany w kooperacji przez grupy NAM i Dzikusy
1 maja 1970 r. wojska amerykańskie i południowo wietnamskie (ARVN) rozpoczęły inwazję na neutralną Kambodżę, w celu likwidacji północno wietnamskich baz, używanych do organizowania najazdów na Wietnam Południowy. 60-dniowa operacja lądowa prowadzona przez Amerykanów pokrywała się w czasie wraz z nalotami powietrznymi oraz działaniami wojsk południowo wietnamskich, które trwały 75 dni.
Cele inwazji określone przez prezydenta USA Richarda Nixona były następujące.
1. ) Zademonstrowanie sukcesu wietnamizacji - ukazanie ARVN jako liczącej się siły, zdolnej do prowadzenia skutecznych działań bez pomocy Amerykanów. Prowadzona przez ARVN w pobliżu Parrots Beak operacja Toan Tang 42 (Całkowite Zwycięstwo) nie miała być łatwa. Prowadzona przeciwko ufortyfikowanym pozycjom wroga, często z walką wręcz^, w przypadku sukcesu miała wzmocnić morale południowowietnamskich sojuszników.
2. ) Uzyskanie czasu w celu rozpoczęcia wycofywania wojsk amerykańskich z Wietnamu Poudniowego. Zgodnie z wcześniejszymi obietnicami, Nixon chciał wycofać 150 tys. Amerykanów. Zgodnie z tym programem, nastał dogodny czas, aby siły amerkańskie zostały wreszcie zastąpione przez ARVN.
3. ) Podtrzymanie wiarygodności USA. Jednostronne wycofanie się Amerykanów zostałoby fatalnie przyjęte przez ich sojuszników, przy czym jednocześnie miałoby katastrofalne wpływ na morale ARVN. Stąd też istniała konieczność eliminacji zagrożeń płynących z Kambodży i odciążenia sojuszników w perspektywie dalszych działań. Sami Amerykanie mieli wiele rachunków do wyrównania. Wojska komunistyczne wielokrotnie atakowały siły sprzymierzone z rejonu Kambodży, skutecznie kryjąc się przed kontratakami pod parasolem neutralności tego kraju.
Nastał czas odwetu....
Siły* dowodzone przez gen. Abramsa (4 dywizje, 1 brygada i 1 pułk, wraz z 6 dywizjami i brygadą ARVN) ruszyły do ataku na bazy sił komunistycznych. Blitzkrieg w dżungli, wspierany przez USAF (wraz ze staconującymi na Guam B-52) okazał się być wielkim sukcesem z militarnego punktu widzenia. W czasie 75 dni walk zginęło 12354 żołnierzy NVA/VC, a do niewoli dostało się kolejnych 1177. Alianci zdobyli uzbrojenie wystarczające do wyekwipowania 54 btalionów po 450 ludzi każdy. Zdobyta amunicja wystarczyłaby NVA na rok, a przechwycony ryż na 6 miesięcy.
MACV oszacowało, że przeciwnik będzie potrzebował przynajmniej 9 miesięcy na reorganizację swego zaopatrzenia oraz 6 na uzupełnieni stanów osobowych.
W czasie inwazji poległo 809 żołnierzy ARVN. Amerykanie stracili 434 zabitych i 13 zaginionych w akcji. Chociaż z taktycznego punktu widzenia inwazja była bardzo udana, to jednak część jej konsekwencji, głównie długofalowych, miała tragiczne skutki. Na Uniwersytecie w Kent Gwardia Narodowa otworzyła ogień do studentów protestujących przeciw nasileniu działań wojennych. Zginęły 4 osoby, przy czym rany odniosło dalszych 9 osób. Spowodowało to wielomilionowe protesty w całych Stanach i wzmocniło ruch antywojenny. Inwazja pośrednio doprowadziła również do eskalacji wojny domowej w Kambodży, w efekcie której do władzy doszedł w 1975 r. zbrodniczy reżim Czerwonych Khmerów.
Dwudniowy zlot GOOD MORNING VIETNAM II - Kambodża będzie miał miejsce w podpoznańskim Bugaju w dniach 26 - 27 czerwca 2010 r. Podobnie jak w poprzedniej edycji można przyjeżdżać już 25-go czerwca w celach integracyjnych.
Rejestracja od 13-05-2010 do 15-06-2010 liczba miejsc 120 plus organizatorzy.
RejestracjaPiątek 25-06-2010
15:00-19:00 - ostatnie przygotowania do zlotu i przyjmowanie pierwszych graczySobota 26-06-2010
08:00-09:30 - rejestracja uczestników, wydawanie identyfikatorów i kart trafień.Niedziela 27-06-2010
09:45-10:00 - zbiórka i odprawaPoziom I (obowiązkowy)
Radia
Żołnierze na polu walki nie używają radia, ale korzystają z radiowców (RTOs), przy czym
- RTO nosi plecak (może być pusty) imitujący radiostację,
- śmierć RTO oznacza zniszczenie radiostacji (dodatkowa motywacja, aby go ochraniać),
- połączenia wykonuje RTO lub inny żołnierz, jednak po wykonanej rozmowie PMR-ka trafia z powrotem do RTO (PMR stale doczepiona do plecaka RTO),
- 1 RTO przypada na 1 TF (1 PMR na 10 osób),
- zestawy słuchawkowe wykluczone.
Wyjątkiem są radia w bazach (2 sztuki, przy czym jedna zawsze na kanale organizacyjnym, aby istniała łączność organizacyjna ARVN/US - NVA/VC), obsługiwane przez radio telegrafistów (przedstawiciele organizatorów, jeden dla danej strony; przekazywanie depesz z rozkazami dla dowódców, łączność z TF-ami).
Stylizacja mundurowa
Główne założenie - rekonstruujemy/stylizujemy się na większość, a nie na ekstremalne przypadki. W tej edycji GMV dotyczy ona tylko nakryć głowy (jak na Bastogne). Kamizelki taktyczne, kolimatory, etc. - kwestia gustu i dobrego smaku, w tej edycji brak odgórnych regulacji w tym zakresie.
NVA/VC (Wietnam Pn., DRW):
- hełmy,
- kapelusze (jungle/boonie hats, korkowe, ryżowe - o ile ktoś posiada),
- arafatki.
ARVN/US (Wietnam Pd., USA):
- hełmy,
- kapelusze (jungle/boonie hats),
- czapki patrolówki,
- czapki baseballówki,
- berety,
- bandamy.
W czasie GMV można pojawić się bez nakrycia głowy, co też będzie uznane za spełnienie wymogów stylizacyjnych w tym zakresie.
Poziom II (nieobowiązkowy, dobrowolny) Głębsza stylizacja dotyczy osób, które we większym stopniu czują klimat walk podczas wojny wietnamskiej. Z myślą o nich NAM opracował poradnik stylizacyjny.